"Sanırım 'yarın' kavramı, tıpkı iyi bir kahve gibi, zamanla acı bir şeye dönüşüyor." – Douglas Adams"

Birşey Bekler Aşti'de

yazı resim

Gelip giden otobüslere
Yürüyüp uzaklaşan insanlara aldırmadan
Ben seni yazarım Aşti'ye
Göğsümde beklemenin o boş resmi
Gözlerime tüneyen bir kuş
Ve o kuşu izleyen damladan kediler
Belki akarken görünmez ama durduğunda
O hain zaman adım atmaya izin vermez
Bir taksi yanaşır,inenin saçı sana benzer
O anki yutkunuşumdan anlar su satan çocuk
Su isteyip istemediğimi sorar
Aşti dolup dolup boşalırken
Gönlümse bitmeyen beklemişlikle yalnızca dolar
Bir yolcu edasında duruşuma aldanan muavinler
Yanıma yanaşıp ''nereye abi'' der
Ama bilmezler demir atmış bir beden
Geleceğine inandığı bir yolcu bekler
Çıkar dolaşırım tüm katları tek tek
Köşe başında hasretle birbirine sarılanlar
Ağlamamak için kendini zor tutup el sallayanlar
Ya gelmezse beklenen?
İşte o veda olur,ayrılıklara yol alırken hasretler
Bu ne mahşer,bu ne cehennem,yürek yanar ateş değmeden
Gece gelir güneş gider,güneş gelir yıldızlar
Sizlerde boşuna bakmayın bana öyle
Bekletilmişliğimi içime gömmüşken
Göremezsiniz Aşti'de unuttuklarımı gözlerimden...

KİTAP İZLERİ

Çıplak ve Yalnız

Hamdi Koç

Hamdi Koç’un Hafıza Labirentinde Unutulmaz Bir Yolculuk: "Çıplak ve Yalnız" Hamdi Koç’un "Çıplak ve Yalnız" romanı, okuru daha ilk cümlesiyle yakalayan o nadir eserlerden: "Amcam
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön