Zaman onun için değil mi?
Hangi yürek feda ederdi kanı
Nasıl bir iman ki uzaklaşırdı
Taş ne demek zerre ağlaşırdı.
Ana fenalaşır, yürek ar fışkırır,
Elsiz kollar çaresizdir, bakışır.
Kara olan alın değil, vicdandır,
Bilmezler, her an yaratanındır.
Kalp apak, sine durmaz daralır,
Orda asıl olan yakacak, günahtır
Kıyamet kopsa, n’olacak imansız
Açıkağızların sesi ahenksizdir,
Yürekler zaten birer hücredir.
İmansız gözler her an fersizdir,
Yücelen en sevgiler abitleşirmiş
Sevgi için akan yaşlar rahmetmiş.
