İkindi vaktiydi,
Bank dahi kimsesizdi,
Çimenler sessizdi,
Yapraklar çaresizdi,
Tutunduğu dalı,
Bırakmak zorundaydı,
Çaresizlik, biganeydi,
Metanete sarılacaktı,
Toprak, işte has anayla,
Nihayet buluşacaktı,
Ona hasretle yeniden,
Kavuşacak, kaybolacaktı.
Bir kız yaklaşıyordu,
Gözleri çok güzeldi,
Kaşları sanki hilaldi,
Saçı omzundan sarkmıştı,
Meltem hiç boş durmuyordu,
Siyah saçları hemen okşuyordu.
Kız dalgındı, adımları amaçsızdı,
Yürümesi mecalsiz, kol kanatsızdı,
Hülyası kararmıştı, asla uçamazdı.
Kızın hali karşısında içim parçalandı.
O an, onun her müşkülüne koşardım,
Korkmasından korktum, kenara çekildim,
Seyrediyordum, her derdiyle yaşıyordum.
Çok mahzundu, masumdu, çokta alımlıydı,
Çaresizdi, derinliğinde, sessizliğe gömülmüştü.
KİTAP İZLERİ
Ölümden Uzak Bir Yer
Kerem Eksen
Aile Kâbusunun Felsefesi Kerem Eksen, "Ölümden Uzak Bir Yer"de sıradan bir ailenin, açıklanamaz bir olayla nasıl varoluşsal bir krize sürüklendiğini incelikli bir dille anlatıyor. Ebeveynliğin
İncelemeyi Oku
