"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

yazı resim

tek tek düştü saclarıma beyazlar
once yedıydı sonra yetmiş oldu
hep dıyordu mahallemızdekı ıhtıyar
bızım köye geleceksın sende
anlamıyordum yabancı gelıyordu o sozler
ah koca sehır ahhh
senmıydın benı boyle yıpratan
yakan,yıkan,viran eden
ömrüm helak oldu kımsesızlıkten
cokmu gucluydum acaba gencken
aglamazmıydım hiç
hani hani dostlarım vardı yanımda
tel tel dökülüyor saclarım
gecemıydı gozlerımı kör eden
yoksa güneşemı bakmıstım bilmeden
ne cabuk gecıyor bu zaman
dun sabah olmustu bugün yıne aksam
hanı demıstı ya şair donulmez ufkun aksamındayım dıye
hatırlıyorum evet
cocuklugum,genclıgım
bir bir gecıyor onumden yıtıp gıden gunlerım
kımdı benı cok yalnız hıssettıren
sah damarımdan daha yakın olandan baska varmıydı gercek seven
son bir soze vaktım kalmadı sanırım
gemı kalkıyor yıne ıssız lımandan
ne yolcuları var bır bılsen
ya yenı dogan ya baharını yenı yenı yasayan
karardı işte gozlerım
yavas yavas gecıyor zaman ve adım adım gelıyor son an....

KİTAP İZLERİ

Kendi Işığına Yürü

M. Kemal Sayar

Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön