"Bir yazarın en büyük dileği, yazdığı son cümlenin, yayıncısının en büyük kabusu olmasıdır." *Terry Pratchett*"

yazı resim

BENİM BABAM YOK ARTIK

Biliyor musunuz
Benim babam yok artık.
Onu çok özlüyorum
Öldü benim babam, yok artık.

Öldüğünü ilk duyduğumda,
Kolumun birinin koptuğunu,
Tek kollu kaldığımı sandım,
Benim babam yok artık.

Az konuşurdu benim babam.
Lafı öyle gevelemeden,
Tak diye söylerdi hiç çekinmeden.
Aslında ben babamı çok severdim

Biliyordum onunda beni sevdiğini,
Bir gün düşürdü elinden cüzdanını,
Alırken gördüm cüzdanında fotoğrafımı,
Biliyordum babamın beni sevdiğini.

Biliyor musunuz benim babam yok artık.
Şimdi ben kime derdimi anlatacağım,
Göz yaşlarımı kimin omzuna akıtacağım,
Kime sorup, kimden akıl alacağım.
]

KİTAP İZLERİ

Kapak Kızı

Ayfer Tunç

Ayfer Tunç’un "Kapak Kızı" Romanı: Çıplaklığın Katmanları ve Toplumsal Yüzleşme Ayfer Tunç’un ilk olarak 1992’de yayımlanan ve daha sonra "zemin aynı zemin, inşa aynı inşa"
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön