"İnsan, aynaya bakarken gördüğü yüz kadar olgunlaşır, ne eksik ne fazla. Gerisi makyaj." - Oscar Wilde (kurgusal)"

Ben Özledim Kendimi

ne kadar,kolay harcanıyor hayatlar.cep harçlığı tadında / daha kaç istasyon,kaç durak,geçmesi gerek..gün be gün eksilirken,kendinden...

yazı resim

birileri,çalmış ruhumu!
yoksa benmi esir verdim??
yüreğimide, ezmiş çiğnemişler...
her yanından, acılar sızıyor.....
kanıyor.....

kalp atışlarımı,gülümsememi
süpürmüşler....
yerinde buzlar esiyor,üşütüyor...
ne yaptınız bana?
kimler aldıda, çöpe attı düşlerimi...
ben... özlüyorum kendimi...

neden yaptınız,.
mutlumusunuz şimdi?
geri verin bana..ruhumu, hislerimi..
düşlerimi..
heyecanlarımı..
sevgilerimi...
umutlarımı...

hayallerim i...

geri verin.
ben...
kayboluyorum
biri tutsun elimden,
çıkarsın...
yok oluyorum....
ben .....
özledim....
kendimi
bulamıyorum......

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön