Ateş pahası saatler tükenirken odamda
Bir kalemin ucunda dönüyor dünyam
Umutsuz aşkların uçurumlarını çiziyorum geceye
Bağışla geç kalmışlığımı hayata...
Ceplerimde sahilden topladığım çakıl taşları
Sayıp sayıp bırakıyorum masaya
Ertelenmiş doğduğum gün öldüğüm güne
Bağışla geç kalmışlığımı hayata...
Başıboşluktan yitirilirken sevdalar
Bir elvedayı çok görenlerden hangisi yetişirdi
Hangi biri gelmek isterdi yalnızlığın cenaze namazına
Bağışla geç kalmışlığımı hayata...
Hasret ambargo koymuşken ciğerlerime
Ne kadar dönerdi nefesle rüzgargülü
Unutulmanın yası değil içimdeki
Bağışla geç kalmışlığımı hayata...
Otuza üç kala devrilen ağaçlarım var
Üstlerinde türlü kuşların çalıdan yuvaları
Vazgeçmişliğim,düşlerin eli kolu bağlılığından
Bağışla geç kalmışlığımı hayata...
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
