Anne senden ayrıldık-bu ayrılık çok da zor
Erkekleri kızları-acı sıkıntıya kor
Hasretin hepimizi-bezdirdi ve soldurdu
Ruh ve bedenimize-üzüntüyü doldurdu
Ayrılığın acısı-bizleri soktu zora
Annem kalp ruhumuzda-açtı derin bir yara
Öyle ateşe düştük-tutuştuk yanıyoruz
Hep seni düşünerek-durmadan anıyoruz
İçimiz ve dışımız-yakmaktadır benliği
Bir türlü bulamadık-evlerde düzenliği
Ayrılığın acısı-bizleri soktu zora
Annem kalp ruhumuzda-açtı derin bir yara
Bu ayrılık bambaşka-sadece ruhlarımız
Sıkıntıyı çekerler-görülür ahlarımız
Vakit geldiği anda-ayrılır el ve kollar
İnsanlar perişandır-titrer yapraklar dallar
Ayrılığın acısı-bizleri soktu zora
Annem kalp ruhumuzda-açtı derin bir yara
Haftanın yedi günü-sensiz sessiz derinden
Bir ses duymak isteriz-haber gelmiyor senden
Acaba bir tıkırtı-bakıyorum etrafa
Düşündüğüm anlarsa-beni kaplıyor cefa
Ayrılığın acısı-bizleri soktu zora
Annem kalp ruhumuzda-açtı derin bir yara
Ne mektup ne telefon-postacı seslenemez
Ne telgraf ileti-canlar zoru yenemez
Ağlayarak inleme-kaplıyor yeri arzı
Birlikte duyuluyor-tükenmeyen bir sızı
Ayrılığın acısı-bizleri soktu zora
Annem kalp ruhumuzda-açtı derin bir yara
Sabah öğle ve akşam-güneş yağmur sesleri
Bakanları üzüyor-tutuyor nefesleri
Öğretmen Hasan söyler-yaş doluyor gözleri
Şiirle anlatıyor-ruhta kalır izleri
Ayrılığın acısı-bizleri soktu zora
Annem kalp ruhumuzda-açtı derin bir yara
KİTAP İZLERİ
Engereğin Gözü
Zülfü Livaneli
İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku
