ben,
yıllarımı gömmüştüm karanlığa;
umudu bitirmiştim...
bir gün,
ellerin geçti güneşlerle:
on parmağı ışık!...
hangi ağaç çiçeklenirse akşamdan sabaha /
işte öyle çiçeklendim...
ben,
duygularımı kaptırmıştım rüzgara;
kendimde değildim...
bir gün
gözlerin esti meltemlerle:
denizle karışık!...
bakınca çıktım en hızlı yolculuğa,
yüreğine geldim...
atma dışarıya!...
