Başa döndüm işte yine düşünürken seni
İçimden diyordum,ben en çok seviyorum neyi?
Tabii ki seni,illa önceden bir de kalemi
Ve de satırlarımı döktüğüm defterimi
Onlar ikisi zaten ben gibiler,ayrılmaz ikili
Kıskan istersen veya da kıskanma tasasız sevgili
Yine sarıldım işte onlara biliyorlar halimi
Ve sanırım bileceklerdir de ebedi.
Zaten gidiyorum dedin öyle değil mi?
Müsade bile istemedin,düşüncen nedir bilmem ki*
Ama hissettiğim bir şey var ki eminim,sanki...
Kırıldı bu bizdeki aşk zincirinin kilidi.
Kararsızım,başlardayım delaleti iyiye mi?
Belki değil mi neyse o hal bilemem ki?
Bazen manasızlıklar sarar kişinin içini...
Yorgunum uyuyup bitirmeliyim bu karanlık geceyi.
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
