"Yazmak, bir hayaletle güreşmek gibidir; kazanırsan kimse görmez, kaybedersen herkes görür." – George Orwell (kurgusal)"

yazı resim

Anımsamak

Müzikli ses dökülürdü
Bir çift atla, dört tekerlek
Taşlı yollarda giderken
Uyanırdık güne dönük,
Mutlu hayaller kurarak.

Gök gürlerdi, yer şakırdı
Sevincimiz gün gün artar
Gün suyunda yıkanırdık
Her doğacak gün için de,
O’na şartsız inanırdık.

Yüce dağlar ses verirdi
Tek bir komut, tek bir yankı
Muştuluydu horoz sesi
Şehirde, ilçede, köyde,
O savaşta biz de vardık.

Bir savaş ki sessiz, vakur
Düşünceli Kocatepe
Semaverde o hoş ezgi
Bir bardak çay, zeytin ekmek,
Kucaklar dolusu sevgi.

O sevgiydi bizi tutan
Asker, beylik, başıbozuk,
Yayla, ova, ırmak, deniz
Ülke, bayrak, yarınlara,
Atatürk’le mutluyduk biz.

KİTAP İZLERİ

Öyle miymiş?

Şule Gürbüz

Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön