"Yazmak, aslında hayatın kendisinden daha az saçma bir şey yapmaktır." — Samuel Beckett"

yazı resim

ANA’YA ÖZLEM;
Çok yalnızım ben ve çok çaresiz,
Gece karanlığında gökyüzünden kayıp giden bir yıldız,
Sahilde;
Kanadı kırık bir martı gibi, uçamayan ve yapayalnız,
Hayatımın koltuk değnekleriydin sen,
Yaşam merdivenimin korkulukları…
Gözyaşlarımın mendiliydin,
Dayandığım omuzdun güven dolu…
Ve aşktın anacığım, en büyük aşk…
Özledim seni, sıcaklığını…
Güvenini, dağlar kadar sağlamlığını,
Hiç kimse senin kadar sıcak sevmedi,
Kimse senin kadar güven vermedi,
Şimdi öyle ihtiyacım var ki sana,
Öyle muhtacım ki sıcaklığına,
Gelsene annem, dönüp gelsene,
Kırma beni,
Ben senin o masum çocuğunum hala,
Bak yine bayram geldi,
Elini öpmek istiyorum,
Sana sarılmak, güvenmek, inanmak…
Gelir misin?
Gelirsin değil mi?
Bekliyorum…
Ha anne;
Gelirken babamı da getir emi?
19 ARALIK ÇARŞ.
BAYRAM ARİFESİ

KİTAP İZLERİ

Cumhuriyet'in İlk Yüzyılı

İlber Ortaylı

Cumhuriyet'in Mirası ve Geleceği Üzerine Bir Sohbet Milletlerin kurucu yüzyıllarıyla hesaplaşması, kopuş ve devamlılık arasındaki o hassas dengeyi sorgulaması, tarih yazımının en çetrefilli alanlarından biridir.
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön