"Hayatta iki şeyden kesinlikle kaçınmalısın: kötü kahve ve iyi bir hikayeyi mahveden editörler." — Mark Twain (kurgusal)"

Ağlayış

Ve kan kırmızı yakut rengindeydi İstanbul' da tüm sokaklar. /

yazı resim

Seni tanıdığım gün ki kızıl sarı elbiselerini giymişti ağaçlar.
Ve kan kırmızı yakut rengindeydi İstanbul' da tüm sokaklar.
Bir sonbahar yağmuruna eşlik ettim,
Çisil, çisil yürüdüm anlayacağın .
Meyhaneci Todoriye kadar.
Todari aynı Todori,
masa aynı tahta masa, örtü yine kar beyaz.
Yine o Karafakide rakım, yine o erguvan çiçekli melamin tabaktaydı lakerdam.
Taş bir plaktan söyledi şarkımızı Müzeyyan Senar
Hicazdan, hicazdan
Burnumda mor salkımlı leylak kokun
hatırımda öpüştüğümüz Heybeliler, Sedefler, Burgazlar.
Bu akşamda, dün akşamki gibi
seni ağladık İstanbul ve ben sabaha kadar

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön