"Herkesin kendi 'gerçeği' var, ama nedense bu 'gerçekler' benim kahvemi hep sıcak tutmuyor." - Franz Kafka"

Affedebilir misin?

O kadar çok şey sakladım ki...Affedebilecek misin?

yazı resim

İlk defa bir sonbahar günü gördüm seni.
Saçlarına sinmek, ellerinde kırışmak istedim
Soğuk demire yaslandım, bekledim seni.
Senden o durağı hep sakladım.

Resimlerine ıslak gözlerimle asılı kaldım.
İsterdim sakallarında aklaşmak, dudaklarında kızarmak,
Kendim doldum, kendim düğümlendim
Sana çözüldüğümü sakladım.

Bedenime dokunurdun gözlerinle,
İsterdim ki buluşsun nefesim nefesinle,
Şaraplarda aradım tadını,
Göğsümün alnına açlığını sakladım.

Sana ayarladım mevsimlerimi.
Çevirdin yıldırıma şimşeklerimi,
Senle kavruldu tenim,
Kalbimden akan yağmurları sakladım.

Dünyada ilk nefesi bir daha alabilir misin?
Sakladım derinlerde sana son nefesimi.
Hakkındı bilmek sana kilitli kafesimi,
Sakladım bendeki seni, affedebilir misin?

KİTAP İZLERİ

Esir Şehrin İnsanları

Kemal Tahir

Kemal Tahir’in İşgal İstanbul’unda Parçalanan Bir Ruhun Portresi Bir imparatorluk çökerken geride kalanların ruhunda açılan yaraları, bir ulusun en karanlık anlarında kendi kimliğini nasıl aradığını
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön