..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Sanat hem bir coşma, hem bir yadsıma işidir. -Camus
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Deneme > Anılar > serpil dilbaz




1 Şubat 2011
Kardan Gelenler...  
serpil dilbaz
...oyal zarf fabrika yemekhanesinde yediğim leziz yemeklerden dolayı işçiliği muhteşem meslek saydığım, verilen 2 krş harçlıkla yeni tesisler kurabileceğimi ve ordaki yemeklerin hepsini yiyeceğim günleri düşündüğüm hayal yıllarım... ...bu sabah kar yağarken lapa lapa, elimde kahvemle aklımdan geçtim, uzun uzun... hatırladım, güldüm, hüzünlendim. ama en son şunu düşündüm: hayatta en önemli şey, ne yaşanırsa yaşansın, seni koşulsuz seven insanların olması ve koşulsuz sevginin ne demek olduğunu bilme şansına erişmiş olmaktır. bize verilmiş olan bu şansları görmeliyiz yoksa yokluğunda yaşar gibi hissederiz ki, varlık içinde yokluk en büyük ve kurtulması en zor yanılsamadır bence.


:ACIH:
gözümü, kar yağışından kapıların bile açılamadığı buz bir kış gününde, ankara da açmışım. sonra tayinle uşak a gelmişiz. çocukluğumun en güzel, en temiz, en yoğun zamanları...
dünyanın en güzel kedilerine sahip olduğumuz ve öğretmenler bahçesinde geçen mis kokulu, peysajlı yıllar...
sonra seydişehir. bakkala boyumdan büyük köpeklerden kaçarak gittiğim, sokaklarından kadınların, plastik terliklerini taş yola sürüyerek yürümesinden dolayı hala iğrenerek hatırladığım sesin geldiği, soğuk kasaba. uşak ta daha çok küçüktüm ama herkesi hatırlıyorum seydişehir dense pek bir şey kalmadı aklımda.

sonra ilkokul 5 teyim ve ver elini istanbul.

istanbul a geliyoruz ama göçebeliğimiz hala bitmiyor aile olarak. önce harbiye 2 yıl kadar. neredeyse yüzlerce basamaktan oluşan dik merdivenlerde hiç düşme senaryosu yaşamadan yakalamaç, saklambaç, don-ateş oynadığım, kendimden büyük kızlar, beni sek sek oyunlarına aldıkları zaman, kendimi sınıf atlamış hissettiğim ilk karışma yaşlarım. yine kedimiz vardı, mübarek kedi değildi o kürkle kokoş bir kadındı.
oyal zarf fabrika yemekhanesinde yediğim leziz yemeklerden dolayı işçiliği muhteşem meslek saydığım, verilen 2 krş harçlıkla yeni tesisler kurabileceğimi ve ordaki yemeklerin hepsini yiyeceğim günleri düşündüğüm hayal yıllarım.

sonra 2 yıl kurtuluş. kız çocuğundan genç kıza geçiş yıllarım. nedense her öğretmenin okuduğum kitapların bana büyük olduğunu söylediği yıllar. bense elbette kitapları anladığımı düşünüyordum. yani kendini büyük görme yıllarım gelmiş bile! sokakta birilerinden hoşlanma, sokak köşesinde 2 kelime edip o kelimeleri sayıklayarak uyuma, ona telefon etmenin çok büyük olay olduğu kendini ispatladığını sanma yılları. eve haber vermeden taaaaa bakırköy e gidip sinemada ilk film izleme serüvenim de o yıllara rastlar ki tabi ki yaşı benden büyük ve kuyumcuda çalışan ve yine tabi bizim sokaktan olmayan(çok önemlidir bu)erkek arkadaşımla. ilk yediğim fırça da tam o sinemanın akşamına denk gelir ki eve geç kalmıştım, oysa sorun neydi? direk reddettiğim gereksiz bir safha!!!

sonra üsküdar. nişantaşı kız lisesi nden dilbaz kardeşlerin kayıtlarının halide edip adıvar lisesine kayma yılları. ve 5. kız çocuğunun ailemize katılması. ben bu yıllarıma buhran diyorum. çünkü çok fazla sorumluluk vardı üzerimde ve çünkü yokluğu en çok hissettiğim yıllardır ve hep kendimi az hissetmişimdir. bunun bir diğer sebebi de okula 5 yaşında başladığım için herkesten 2 yaş küçük olmamın karşıma sorun olarak çıkmaya başladığı yıllar ki bunu üniversite yıllarında daha sert hissedeceğim.

halide edip yıllarında ev partileri, ilk diskoya gidiş, orda ilk disko tanışma girişimiyle karşılaşma ve seyrettiğim küçük emrah filmlerinin etkisiyle, mekana bir daha uğramama ile sonuçlanan, kendine güvenin, yerini istanbul da yaşayan genç kız korkusuna bıraktığı saçma yıllar. bir de tabi bir baba katakullisine getirilip, okuldaki kötü notlarımın nedeninin acaba bir zeka probleminden mi kaynaklanıyor olduğu endişesiyle, meslek seçimi testi görüntüsü verilmiş zeka testine tabi tutuluşum. çok kızmıştım önce ama sonuç iyi çıkınca rahatladım. üzerinize afiyet sharon stone ile zekadaşız. test sırasında burnumun inatla dışardan görünecek şekilde yeşil yeşil akması ve karşımdaki psikolog kadının sadece benim bilincimle uğraşıp burnumdan çıkanı görmemesi o testin sonucu konusunda hep şüphe duymama sebeptir ama yine de o kısma çok takılmıyorum. ne de olsa sharon stone çıktım.

sonra bir türlü kurtulamadığım ümraniye yılları geliyor. önce atakent te 2 yıl, sonra nasıl orada yaşadığımızı hala anlamadığım, uykumda hamamböceği yediğim ve tadını kusma noktasında hatırladığım, köhne, kafes lojman yılları... sonra yine atakent, sonra kısa süren bir evlilikle bağdat caddesi, sonra yine atakent, sonra malta, sonra yine atakent, sonra antalya, sonra yine atakent.

falan filan... üniversiteden sonra, yok yok hatta üniversite yıllarında, iş hayatına atıldım ve istanbul bugünlere geldi sayemde (pek olumlu etkim olmamış anlaşılan).

bu sabah kar yağarken lapa lapa, elimde kahvemle, aklımdan geçtim, uzun uzun... hatırladım, güldüm, hüzünlendim. ama en son şunu düşündüm: hayatta en önemli şey, ne yaşanırsa yaşansın, seni koşulsuz seven insanların olması ve koşulsuz sevginin ne demek olduğunu bilme şansına erişmiş olmaktır. bize verilmiş olan bu şansları görmeliyiz yoksa yokluğunda yaşar gibi hissederiz ki, varlık içinde yokluk en büyük ve kurtulması en zor yanılsamadır bence.



Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.


Yazarın deneme ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Algı Değişikliği
Hayat Dersleri (5 Madde)
Yarın Gece
İlişkiyle Cep Telefonu İlişkisi
Sistem Seni Korusun
Doğru - Gerçek ve Hiç
İkibinon

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Aşkın Yaşı [Şiir]
Çocuk Kahkahası [Şiir]
Özgürlük [Şiir]
Kapan [Şiir]
Bu Merak [Şiir]
Çim Kokusu [Şiir]
Yağmamur [Şiir]
Gülüş Perdesi [Şiir]
Yeniden Hikayesi [Şiir]
Benzin [Şiir]


serpil dilbaz kimdir?

HİÇ OLMADI İDDİAM “BEN ÇOK İYİ YAZARIM” DİYE ZATEN OLAMAZ DA. . . AMA ŞUNUN DÜŞÜNÜLMESİNİ ÇOK İSTERİM OKUNAN HER KELİMEDE, BİR KIVILCIM OLSUN İÇLERDE VE GÖRÜLSÜN O AYDINLIKTA, ANLIK DA OLSA, KELİMENİN ARKASINDAKİ ZEKA. . . MESELA :P HALA KORKUYORUM AÇIKLARDA. SU SENİ KALDIRIR AMA KARIŞMAZ ÇIKARSA KARŞINA AZGIN BİR KÖPEKBALIĞI. KÖRDÜR AMA BIRAKMAZ SENİ KENDİ SULARINA, HELE YABANCI OLDUĞUNU BİR ANLARSA!!! TEHLİKE SUYUN KENDİSİ DEĞİL KENDİSİYLE GETİRDİKLERİDİR. . . KISACA DEMEK İSTEDİĞİM İÇİNİZ NE DİYORSA ONU YAPIN. BEN DENİYORUM, HEP DENEDİM, KORKUYORUM AMA HALA DENİYORUM. BEKLEMİYORUM HİÇ BİR ŞEY, YAŞAMI ANLAMAYA ÇALIŞIYORUM. DİYORUM Kİ: BİR ŞEY VAR BİLİYORUM, BU BEKLENTİSİZ HAYATIMI ONA ATFEDİYORUM. . .


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © serpil dilbaz, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.