"Yazarların tek dayanağı, okuyucuların kendilerinden daha az zeki oldukları varsayımıdır." - Oscar Wilde (kurgusal)"

yazı resim

Seni herkese anlattım
Dilimde tüyler bitti yenileri çıktı
Yine anlattım
Güldüklerim oldu
Ağladıklarım oldu
Omuz istediklerim oldu
Hatalarım oldu
Senden çok bana karşı

Döküldükçe dökülenler
kelimeler değildi
Parça parça akan ruhumdu
Zedelendikçe kanayan
Bir kadının aylık döngüsüydü sanki
Sanki
Bir ömürde defalarca yaşanan sancılara
Elbet alışılırdı da
Sensizlik olunca adı
bir an duraksamalıydı
bir gün biterdi
Biter miydi?
Biterdi biterdi
Keşke kendi sırtını sıvazlayabilseydi insan
Ne iyi gelirdi
Tam
Tastamam şu an...
Ama hatırladı
Yalnızlığın yan etkisinde
En fazla
tuzlu sular akıtır
dudağına geldiğinde
yalanırdı...

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön