"Herkes bir roman yazabilir, ama kaç kişi yazdığı o romanı okuyup da hâlâ kendi zekasına güvenebilir?" – Dorothy Parker"

yazı resim

Seni herkese anlattım
Dilimde tüyler bitti yenileri çıktı
Yine anlattım
Güldüklerim oldu
Ağladıklarım oldu
Omuz istediklerim oldu
Hatalarım oldu
Senden çok bana karşı

Döküldükçe dökülenler
kelimeler değildi
Parça parça akan ruhumdu
Zedelendikçe kanayan
Bir kadının aylık döngüsüydü sanki
Sanki
Bir ömürde defalarca yaşanan sancılara
Elbet alışılırdı da
Sensizlik olunca adı
bir an duraksamalıydı
bir gün biterdi
Biter miydi?
Biterdi biterdi
Keşke kendi sırtını sıvazlayabilseydi insan
Ne iyi gelirdi
Tam
Tastamam şu an...
Ama hatırladı
Yalnızlığın yan etkisinde
En fazla
tuzlu sular akıtır
dudağına geldiğinde
yalanırdı...

KİTAP İZLERİ

İnsan Olmak

Engin Geçtan

Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön