"Bazı yazarlar o kadar derine inerler ki, okuyucunun yüzeye çıkmak için tekne tutması gerekir." – Dorothy Parker"

Herşey Anlamsız ve Boş

yazı resim

Bilmiyordum
Her şey anlamsız ve boş,
senin için mi gelmiştim ben bu şehre?
ne yaptın sen bana da bunları yazabiliyorum artık
hüznüm artıyor, durmadan artan zaman gibi,
bir sen vardın bir sen , bir yüreğim,
sanmışım canım bir gün ben senin olacağım
ama böyle değil sonsuz var ya bilir misin sevdiğin varken…
Nerde yanlış yapmışım bulamıyorum
kayıp bir şehir senle ama sensiz
kanıyor bu şehir kan ağlıyorum
bitmiyor yüreğimdeki bu kekremsi acı
yalvarıyorum bu sokaklara bu evlere sesleri çıkmıyor
zaman mı bana iyi gelen bunu da bilmiyorum
umutlar kayboluyor eksikler artıyor yerin dolmuyor
onca denense de denemek gerekse de sebep diye bir şey yok
ben fazlalık ama bilmeden fazlalık
ne var ki yüreğim kaybetmeyeceğim seni
öğreneceğim bunu da yenmeyi
artık ben de bilmek istiyorum
ve bilmiyorum kelimesi yok artık benim literatürümde

KİTAP İZLERİ

Nasipse Adayız

Ercan Kesal

Ercan Kesal’ın Trajikomik İktidar Oyunu: "Nasipse Adayız" Her siyasi kampanya bir absürtlükler tiyatrosudur, ancak Ercan Kesal, "Nasipse Adayız" ile bu dramanın Türkiye'ye özgü sahnesinin perdesini
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön