"Yarınlar hepimizindir, ama bugünün kahvesi sadece benim!" - Franz Kafka"

yazı resim

Yine o şarkı çalıyor of!
Hüzün güllerinin yaprakları dökülüyor tek tek
Kalbim paramparça
Ölümlerden ölüm beğenmiyorum of!
Çok acılıyım çok...
Günaha giriyorum farkındayım
Tanrı insana çekebileceğinden fazla yük vermezmiş
Çekemiyorum zorlardayım yıkılmaktayım
Güle gülümsüyorum göğsümü kabartıyorum
Ama kalbim ağlamakta dinmiyor acı
Bu sesler bu gürültü uğultu neden?
Gül kokuları cıvıl cıvıl kuşlar olsa ya!
Mutsuzum kardeşim yazmasam daha iyi ben
Kalemimden bile gözyaşı damlıyor benim
Etrafımda karakediler dolaşıyor düşman gibi bakışları
Hele bu şarkı bitirdi beni of!
Sıktınız be kederler çok yettiniz canıma
Oysa mutluluk nedir bilmiyorum hiç görmedim ki gelse?
Besbelli tanımayacağım
Tanıtmaya çalışacak mı kendisini ne bileyim?
İşte hayal kuruyorum...
Boş hayal bu, gelmez kesin
Hem mutluluk ne tanımıyorum ki?
Obeni hiç görmedi,yok sayar beni
Ne arar ne bulur ne de gül-dürür
Ümitsizliklerimin en uç noktalarındayım yine

29.10.2007.

KİTAP İZLERİ

Sırça Köşk

Sabahattin Ali

Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön