"Hayatta iki şeyden kesinlikle kaçınmalısın: kötü kahve ve iyi bir hikayeyi mahveden editörler." — Mark Twain (kurgusal)"

Penceremin Ötesinde

yazı resim

Üstü gül döşeli dağlar olsaydı
Penceremin ötesinde
Bu kadar aldırmazdım
Gönül kanatlarımı böylesine
Hüzünlerle dolu dolu
Kaldırmazdım

Üstü gül döşeli dağlar olsaydı
Yolların sonu
Masama yaslanıp
Şiir defterimi doldurmazdım
Ve her mısra sonunda
Çıldırmazdım

Üstü gül döşeli dağlar olsaydı
Serçelerin sesinde
Kulaklarımı kargalara çaldırmazdım
Gözyaşımla gölleri doldurmazdım
Böyle gurbet akşamlarına
Atsız-pusatsız
Saldırmazdım

Her düşe bir yıldız avlamazdım
Çıra gibi kavlamazdım
Yolum karlı dağlara çıkmazdı
Karnım acıksa gönlüm acıkmazdı

Yüreğimi aşkınla doldururdum
Sen olurdun ekmeğimin arası
Kanamazdı şu gönlümün yarası
Kurşunlara deldirmezdim

yitikozan/

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön