"Yazmak, aslında kendimizi kandırmanın en sofistike yoludur. Başkalarını kandırana kadar!" - Oscar Wilde (kurgusal)"

Bir Seyridir Sevdalanan Gözlerin…

yazı resim

Umudun semadan yağmur damlaları misali
Kokuları yağdırırken sevda tüter hüzün diner
Her damlanın sesinde ki nağmeler bir şarkıdır
Hayalin inkişafında notaların ritmini hatırlatır

Yol dayanmaz bir seyridir sevdalanan gözlerin
Aranırken kanat çırpan kuşların aşiyan bakışların
Dinmeyen cıvıltıların, hicranın engin pınarlarının
Akustik senfonisini yaşatırlar şakıyan melalleriyle

Karanlıklarda yaşadığım gecelerin sessizliğinde
Bir bade içmesem de saatlerce karaladığım yazı
Nihayetin habercisiydi, dilemesem de bir ayrılığı
Bir çırpıda aniden bitirmişti bir yudumluk çay gibi

Unutulmuşluğun acısını silinmezlere gönderdim
Her bir katresinde acıyı terennüm ettim eridim
Okumaydı gözlerim senden zuhur eden mısraları
Filizlenip aşka kapı aralamasaydı odur nedametim

Kurak çöllerinde kalbimin yeşeren filiziydin bir anda
Pişmanlılığın her merhalesini yaşatan dinmeyen halin
Bir vadinin sakinlerini celbe diyordu esrarlı tahayyülün
Bir davadır ahengin, sen ona sevdalısın aşktır hakikatin

Pişmanlığın zirvesini yaşatırken halinden süzülenler
Metanetin ince çizgilerinde sana sabrı önceletiyordu
Ama bu kadar amcasız olamazdın çırpınan kalbinle
Aldığın nefeste, uyamadığın gecelerde yazdığın şiirle

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön