katılaştı yara
altına usulca gizlendiği kabuğu evi sandı
evim sandım avuçlarının kuytusunu
öpünce geçer sandım en çok
yüzüme vurdukça bakışının gölgesi
karanlığın,
yıldızlarını birer birer söndürüyor sevdamın
kabuğunun altında ezilir gibi kıpırdıyor yara
yüzüm çıplak ve kimsesiz kalıyor yine
kaldırıyorum yaranın kabuğunu
ve
avuçlarının kuytusunu sana geri veriyorum
artık istemediğimden değil
hep daha çok istediğimden
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
