katılaştı yara
altına usulca gizlendiği kabuğu evi sandı
evim sandım avuçlarının kuytusunu
öpünce geçer sandım en çok
yüzüme vurdukça bakışının gölgesi
karanlığın,
yıldızlarını birer birer söndürüyor sevdamın
kabuğunun altında ezilir gibi kıpırdıyor yara
yüzüm çıplak ve kimsesiz kalıyor yine
kaldırıyorum yaranın kabuğunu
ve
avuçlarının kuytusunu sana geri veriyorum
artık istemediğimden değil
hep daha çok istediğimden
KİTAP İZLERİ
Yaşadığım İstanbul
Selim İleri
İstanbul'un Kırık Kalbi: Selim İleri'nin Hafıza Kazısı Bazı yazarlar vardır ki bir şehirle öylesine özdeşleşirler, sanki o şehrin sokakları onların damarlarında akar. Selim İleri de,
İncelemeyi Oku
