]
Pencere arkasından seslenip,
konuştuğumuz.Çocukluğumuzun yalnız ve sıkıcı anlarını paylaştığımız.Kanadına tutunup kaf dağına uçmak istediğimiz , kuşlar...
Oysa şimdilerde ölümle beraber anılmakta adları.
Kuş , çocuk ve ölüm...
Uzak durmasını istediğimiz ölüm, kuşların kanadında gelmekte ve bir kanadında çocuklarımız uçup gitmekte.
Sapanla peşlerinde koştuğumuz günlerin intikamını mı almaktalar? Biz hiç hedef almamışken onları, neden şimdi onların menzilinde çocuklar var?
Kuş, çocuk ve ölüm...
Okudukça, izledikçe haberlerini içim daralıyor. Daralıyor da kuşların ölüm getirdiğini almıyor. Bundan sonra bütün anneler babalar çocuklarını kuşlardan uzak durun diye mi öğütleyecek? Duracak mıyız sahi?
Olan bitene inat çocukluğumdan hatırladığım kadarıyla ve avaz avaz bağırmak istiyorum;
Si gi Zİ gi ÇO go K SE ge Vİ gi YO go RU gu M...
