"Hayat bir tiyatro sahnesi dediler, ama kimse bana kostüm provası için randevu vermedi." - Franz Kafka (kurgusal)"

Umut

"....Uzun geceler yar koynunda sar beni...."

yazı resim

Uzun karanlıklara
saklanmış
ay yüzlünün
şahin bakışları
basmış tetiğe
vurmuş
tam onikiden
gözbebeğimde
sakladığım umudu,

Umut ağır
yaralıyken
düşmüş
sefilce yerlere,
taze papatyaların
rüzgarda savurduğu
topraktan bağımsız
çiğ kokusu
umuda umut olmuş
sefil zindanlarda
ne zindan kalmış
ne karanlık
aydınlık, baharların
bayrağı
papatyaların beyazlığından
yayılmış

Umut yeniden dirilmiş
küllerinden dirilen
Zümrüdü Anka gibi...

Yak sen de yak
umuda kibritini çak
Kale gibi bir hayat
umutsuz ne olacak
o zaman hasretler
anlamsız kalacak
sevgililere
nedensizce doyulacak

KİTAP İZLERİ

Eşekli Kütüphaneci

Fakir Baykurt

Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön