"Yazmak, aslında kendimizi bu dünyaya tam olarak ait hissetmediğimizin kibar bir itirafıdır." - Franz Kafka"

Eski Bir Mavnayımgecenin Koynunda

yazı resimYZ

Günbatımı,
Alelacele gitmeye hazırlanırken.
Belaları sarmalayan
Sahte ellerini
Bulaşık sularında duruluyor,
Gece;
Anka kuşunun
Çığırtkan melodileriyle,
Küflü aşk kelimelerini
Hüsranın yüzüne döküyor.
Tersinle melerin,
Alışkanlıkları yerle bir eden danslarını
Yudumlamak çok zor.
Tek başına bozkırın orta yerinde,
Neden elem rüzgârlarının hedefi.
Sallansın mı?
Yoksa isyana mı uzansın gelincik çiçeği.
Dile getiremiyor bir türlü
Hikâyesini.
Unutulmuş bu iskelede,
Umut iplerini koparmış,
Eski bir mavnanın batış trajedisi konuşulur.
Çocuksu heves güveçlerden ne varsa,
Buralardan kovulur.

Zaman,
Yüzüme açıkça söyler
Seni kaybettiğimi.
Yalnızlığın elinde kör bıçak,
Sıyıramadı,
Üzerime deri olan hasretliği (22 Haziran 2011 tarihli 9.şiir kitabımdan)

KİTAP İZLERİ

İnsan Olmak

Engin Geçtan

Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön