"Yazarın yazma cesareti kalmayınca, eleştirmenin cesareti katlanır." – Umberto Eco (kurgusal alıntı)"

Safsatalar - 11

yazı resimYZ

Beni yanlış yerimden vurdular
Yanlış yerimden, yanlış yere düştüm
ve yanlışlıkla öldüm

Artık iki kere ikiden haberim yok
Tarih desen unuttum
Çok geçti üstünden
Vuruldum, davacıyım
Yanlış bir hesaptan, eski bir tarihten

Düpedüz göğsümü açıyorum, dizelerle
Midas'ın kulakları yoksa eğer
Bu benim suçum mudur
Hem belki dizelerim
Ilık rüzgarlara tutunmuştur

Beni yanlış yerimden vurdular
Biraz daha yaşadım
Gel gör ki patiskalardan yürüyüp
Sana çiçek bile toplardım
Vurmasalardı

Eşek oğlu eşekler
Yanlış yerimden vurmasalardı
Biraz daha yaşamazdım

Tutunduğun son umut tanesini hatırlarım
Ben ufalamıştım
Yalın ayak iki ördek gibi
Bağıra çağıra yüzüyorduk
Üstelik çıplak
Üstelik neme lazım, günbegün ortada
Divan şiirini düşürmüştün
Ay gibi teninle, aklıma

Sana yanlış yerinden aşık oldum
Beni de yanlış yerimden vurdular

Bu şiiri de yanlış yerinden yazdım
Ah! bu kahrolasıca anılar

KİTAP İZLERİ

Yırtıcı Kuşlar Zamanı

Ahmet Ümit

Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön