"Yazarlar, tanrı olamayan ama yine de kendi evrenlerini yaratmaya çalışan zavallı ölümlülerdir." - Terry Pratchett"

Taşlara Kanattım Ellerimi

yazı resimYZ

...SENİN SEVDİĞİN ŞARKI ÇALARKEN VE BEN DİNLERKEN SANA OLAN ÖZLEMİMDEN SAÇMA HIRÇINLIĞIM
...SENSİZ NEFES ALIRKEN , CİĞERLERİME OTURAN AĞIRLIĞI TAŞIYAMAMAM ÖZLEMİM
...VE YİNE KARANLIK GECELERE DÜŞEN AKLIMDA Kİ RESMİN

...UZAKTAN GELEN , ASLIN DA YAKIN DA OLAN SESİN , BENİM DUVARLARA KAZINMIŞ SESSİZLİĞİM
...HERŞEYE YEMİN EDERİM BİR SEN HARİÇ
...KUTSALIM DA GELEN İLK DEĞERİM

...TAŞLARA KANATTIM ELLERİMİ , BİR DAHA SENİ OKŞAYAMASIN DİYE
...SEVDİM SENİ EN ADİ SUÇLUYUM SENİN MASUM GÖZLERİNDE
...BİR VARSIN BİR YOKSUN DEĞİL , HER ZAMANSIN DÜŞLERİMDE
...VE KİMSE BİLMESE DE ADINI KOYAMADIĞIM DUYGULARIN İÇİN DE

KİTAP İZLERİ

Engereğin Gözü

Zülfü Livaneli

İktidarın Göz Kamaştıran Işığı ve Bir Hadımın Gözünden Saray Zülfü Livaneli’nin, okurunu XVII. yüzyıl Topkapı Sarayı'nın loş ve entrika dolu koridorlarına davet eden romanı "Engereğin
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön