Yani biz, düşünme yaparken geri beslenim süreçlerine bağıntı kuran düşünce sistemine kapıldığımız halde.; dağarcığı yokladığımız halde bilinçli şekilde anlamaya gelince sanki bunu anlayıp anlatmaya kapalıyızdır. Bu anımsamalar ve bilinç oluş yerine iman konmuştur. Bütün geri bağlanımla meşruiyet yasalarımız, imana çıkar. Bu da yeterli olmaz.

Düşünce "suç" olabilir. Ama ne yaptığını, neden yaptığını, nasıl yaptığını, ya da neyi neden sevdiğini bilmemek; düşünmemek?.. Buna tarih karar versin.

Bilginin izini sürmek; insan oluşun, uygarlığın ve bugünü anlamanın izini sürüştür.
Mamon olmuş bitmiş değildir. Kendi zaman zemin düzlemli kesikliliği içinde birbirine göre zıt temsilcilik olmakla beraber birbiri olan şeydir.
Köleci mülkiyetçi sistem ürünü olmakla zahiri görüntülü mana imleçli bir meşrulşama ve baskı unsurudur.

Soru estetiğin neresinde?

Resim ve desenler nasıl kendisini yapan bir sanatçının varlığını gösterirse, tavus kuşundaki desenler de kendilerini vareden Yaratıcı’nın varlığını gösterirler.

çözemedim