..E-posta: Şifre:
İzEdebiyat'a Üye Ol
Sıkça Sorulanlar
Şifrenizi mi unuttunuz?..
Eğer bir kelebeği sevebiliyorsak, tırtıllara da değer vermemiz gerekir. -Antonie de Saint-Exupery
şiir
öykü
roman
deneme
eleştiri
inceleme
bilimsel
yazarlar
Anasayfa
Son Eklenenler
Forumlar
Üyelik
Yazar Katılımı
Yazar Kütüphaneleri



Şu Anda Ne Yazıyorsunuz?
İnternet ve Yazarlık
Yazarlık Kaynakları
Yazma Süreci
İlk Roman
Kitap Yayınlatmak
Yeni Bir Dünya Düşlemek
Niçin Yazıyorum?
Yazarlar Hakkında Her Şey
Ben Bir Yazarım!
Şu An Ne Okuyorsunuz?
Tüm başlıklar  


 


 

 




Arama Motoru

İzEdebiyat > Öykü > İronik > Eylem Yurtsever




1 Şubat 2011
Kiralık Katil - 1  
Eylem Yurtsever
Yine plansız yazdığım bir öykü. Hep böyle bir öykü yazmak istemişimdir...


:ADHG:
Handan yatağından aniden kalktı. Gözlerini açmasıyla yatağından kalkması arasında birkaç salise ya vardı ya yoktu… Susamıştı. Genellikle gece susamazdı Handan. Onun için de odasındaki masada su bulundurmazdı. Odada su bulunmadığından kapıyı açıp ince bir gıcırtının eşliğinde mutfağa koştu. Kapı gıcırtısının ince çığlığı durduğunda kadın çoktan yolu yarılamıştı…
Suyunu damacanın pompasına sert hareketlerle basarak kesme kristalden bardağına doldurdu ve bardağı hızlıca ağzına doğru götürdü. Bardaktaki su bu hızla yükseldi, yükseldi ve bardaktan taştı… Birkaç damla su eşofmanının yakasına damlasa da hiç istifini bozmayan Handan, geri kalan suyu soluk almaksızın içti. Bardağı bankoya sertçe koyduktan sonra aynı acelecilikle yarıda bıraktığı uykusuna geri dönmek amacıyla odaya koştu. Aynı gıcırtı… Aynı adımlar… Ve yatak…
Handan bir ya da iki kere yatağında döndükten sonra tekrar uykuya dalabildi Yarım saat ya da kırk dakika sonra tekrar uyanacağını bilse muhtemelen uyumaya çalışmazdı; zira delikli bir uyku Handan’ın hiç hazzetmediği şeylerden birisiydi. Bu kez Handan’ı uykusundan eden şey kapı ziliydi. Zilin melodisini duyduğunda da aynı anilikle uyandı Handan. Oysa sakinleştirici bir melodiydi zilin melodisi. Kitaro’nun “Koi”’si…
Handan her zaman ani bir şekilde uyanırdı. Bu onun işinin gereğiydi çünkü… O, bir kiralık katildi. Üstelik bu işi severek yaptığı rahatlıkla söylenebilirdi. İşinin ehli olduğu da öyle…
İşi dışında sakin bir hayatı vardı Handan’ın. Okumayı ve müzik dinlemeyi severdi. Spor yapmayı da…
Bir yarasası vardı. Meyve yarasası diye tabir edilenlerdendi yarasa. Meyve dışında hiçbir şey yemiyordu hayvan. Handan bu yarasayı yavruyken bir ormanda bulmuş, eline alır almaz onu sevivermiş ve evcilleştirmişti. Hayvanlar severdi Handan’ı. İnsanlar da severlerdi ama Handan insanlara hayvanlara bahşettiği sevginin bir kısmını dahi bahşetmezdi.
Bir kartı yoktu Handan’ın ama o kendisine ihtiyacı olan kimseleri bulmakta hiçbir zaman zorlanmamıştı çünkü ona ihtiyacı olan insanları nerede bulacağını biliyordu.
Handan kimi öldüreceğini hiçbir zaman önemsemememişti. Ona hangi görevi verirlerse versinler, bir an dahi gözünü kırpmadan ve tabii parasını da alarak yapardı o görevi. İnsanlar onun bir dişi olduğu için iş bulamayacağını düşünmelerine rağmen ünü, ona her kapıyı açacak büyüklükteydi. Her ortamda iş bulabiliyordu Handan; çünkü her ortamda bulunan insanların yüreklerinde, onun varlığına ihtiyaç duyacak kadar rekabet, kıskançlık gibi birisinin öldürtülmesini sağlayan hisler hakimdi.
Handan’ın öldürmek için bulduğu yöntemler yaratıcı ve çeşitliydi. Boş zamanlarında müzik eşliğinde laboratuvarında zehirler hazırlar ya da atölyesinde çeşitli silah tasarımları üretip tasarladığı garip silahları imal ederdi.
Laboratuvar ve atölye birbirlerine bitişik iki odaydı. Aralarında camlı bir kapı vardı odaların. Bu odalardaki ses sistemi çok pahalı bir sistemdi. Her yerden aynı oranda ses gelirdi ve bu da, Handan’da bu sistemin yaydığı sesin kendisini yumuşakça sarıp sarmaladığı hissini uyandırırdı. Bu şekilde hissetmeyi seviyordu Handan. Müziğin kollarında rahatlamayı seviyordu…
Sanki müzik şefkatli bir ana, Handan’sa kucaklanmaya ihtiyacı olan bir çocuktu.
Biri laboratuvarda diğeri silah atölyesinde olmak üzere iki de kanaryası vardı Handan’ın. Kanaryalar erkekti. Erkek kanaryalar daha güzel öterdi zira. Handan bu kanaryaları müzikle uyumlu ötebildikleri için beslemekteydi. Kanaryalar kafeste kapalı değillerdi ama. Odalara pisleseler de Handan onları kafese kapatamazdı. Bunu yapmaya gönlü elvermezdi çünkü.
Bu odaların ortasında hem kanaryaların yıkanabilmesini sağlayan hem de Handan’ın müzikle birlikte su sesini duymasına imkan verebilecek olan süs havuzları vardı. Havuzda olan suyun harcanmadan dönüşümlü olarak akan mermer havuzlardandı bunlar. Alt alta birçok mermer hazneden oluşuyorlardı…
Tabii Handan bu havuzların bakımını aksatmaz, sularını kanaryalar için haftada bir kere değiştirirdi.
Zengin Sayılırdı Handan. O kadar çok insan öldürmüştü ki... Öldürdüğü bu insanlar için aldığı paraları da titizce harcardı o. Ne çok cimriydi ne de çok cömert…
Canı istediği gibi yaşardı ama bunu çok da abartmazdı. Gerçi bunun nedeni kontrollü olmaya çalışmasından çok abartmaya yatkın bir kişiliğe sahip olmamasındandı.
Evi ne çok büyük ne de çok küçüktü. Bahçe içinde müstakil bir evdi.




Söyleyeceklerim var!

Bu yazıda yazanlara katılıyor musunuz? Eklemek istediğiniz bir şey var mı? Katılmadığınız, beğenmediğiniz ya da düzeltilmesi gerekiyor diye düşündüğünüz bilgiler mi içeriyor?

Yazıları yorumlayabilmek için üye olmalısınız. Neden mi? İnanıyoruz ki, yüreklerini ve düşüncelerini çekinmeden okurlarına açan yazarlarımız, yazıları hakkında fikir yürütenlerle istediklerinde diyaloğa geçebilmeliler.

Daha önceden kayıt olduysanız, burayı tıklayın.


 


İzEdebiyat yazarı olarak seçeceğiniz yazıları kendi kişisel kütüphanenizde sergileyebilirsiniz. Kendi kütüphanenizi oluşturmak için burayı tıklayın.

Yazarın İronik kümesinde bulunan diğer yazıları...
Kiralık Katil - 2

Yazarın öykü ana kümesinde bulunan diğer yazıları...
Umutsuz Bekleyiş
Birliğin Tapınağı
O Gün
Senaryomsu Öykü
İki Kurt Yoldaş
Bir Tanrı Yaratmak
Twitter'da Yazmakta Olduğum Bir Tefrika İkinci Bölüm
Zavallı Romantik
Mağarada
İlahi Kişi

Yazarın diğer ana kümelerde yazmış olduğu yazılar...
Doğmadan Ölen Bir Bebeğe Ağıt [Şiir]
Tavşan Dağı Sevmiş, Dağ Bilmemiş: [Şiir]
O Kokuyu İstiyorum [Şiir]
Bir Denizbörülcesi [Şiir]
Kendime Bakmak [Şiir]
Bihaber: [Şiir]
Sürünüyorum [Şiir]
Onlar [Şiir]
Kanlı Bir Güneş Doğacak [Şiir]
Orhan Veli'nin Son Şiirine Bir Nazire [Şiir]


Eylem Yurtsever kimdir?

Evrende, bir toz zerresi kadar küçük, ve bir temel taşı kadar önemli ve vazgeçilmezim ben. Sizler de öyle.

Etkilendiği Yazarlar:
İhsan Oktay Anar, R.a.Salvatore, Robert Jordan. Yaşar Kemal, J.R.R Tolkien, Homeros, Jack London, Elif Şafak, Michael Ende, Jose Marura De Vasconcelos, Cengiz Aytmatov, J. K. Rowling, Stephen King, David Eddings, Kanat Gürün, bir yazar olmamasına rağmen A


yazardan son gelenler

 




| Şiir | Öykü | Roman | Deneme | Eleştiri | İnceleme | Bilimsel | Yazarlar | Babıali Kütüphanesi | Yazar Kütüphaneleri | Yaratıcı Yazarlık

| Katılım | İletişim | Yasallık | Saklılık & Gizlilik | Yayın İlkeleri | İzEdebiyat? | SSS | Künye | Üye Girişi |

Custom & Premade Book Covers
Book Cover Zone
Premade Book Covers

İzEdebiyat bir İzlenim Yapım sitesidir. © İzlenim Yapım, 2020 | © Eylem Yurtsever, 2020
İzEdebiyat'da yayınlanan bütün yazılar, telif hakları yasalarınca korunmaktadır. Tümü yazarlarının ya da telif hakkı sahiplerinin izniyle sitemizde yer almaktadır. Yazarların ya da telif hakkı sahiplerinin izni olmaksızın sitede yer alan metinlerin -kısa alıntı ve tanıtımlar dışında- herhangi bir biçimde basılması/yayınlanması kesinlikle yasaktır.
Ayrıntılı bilgi icin Yasallık bölümüne bkz.